تبرید عبارت است از جذب حرارت از یک سیال و دفع آن به سیال دیگر. در کلیه سیستم های تبریدی حفظ سرما مستلزم جذب حرارت از موادی با درجه حرارت کمتر و خارج کردن این حرارت به محیطی با درجه حرارت بالاتر می باشد. به طور کلی سرما را به سه طریق تبخیری، عملکرد تراکمی و جذبی می توان تولید نمود.

سیستم تبخیری(کولر آبی) در مناطق خشک، سیستمی کم خرج یا ساده و راندمان مناسب می باشد. در مقیاس بزرگ صنعتی و نیمه صنعتی استفاده از سیستم های تراکمی و جذبی کاربرد گسترده ای دارد.

چیلرهای تراکمی یک سیکل ساده تبریدی با چهار بخش اصلی کمپرسور، کندانسور، اواپراتور و شیر انبساط می باشد که بر اساس سیکل تبرید کارنو کار می کند.

چیلرهای جذبی دستگاه هایی هستند که بر اساس جذب و دفع مبرد(آب) توسط ماده جاذب(لیتیوم بروماید) به ترتیب در بخش های جاذب(ابزوربر) و ژنراتور توانایی ایجاد برودت (آب سرد) در بخش اواپراتور را بر اثر تبخیر مبرد دارند. برای تکمیل سیکل تبرید نیاز به یک منبع دمایی نسبتاً پایین(آب خنک شده توسط برج خنک کننده) در بخش کندانسور برای تقطیر مبرد وجود دارد. چیلرهای جذبی برای فرایند ایجاد سرمایش به یک منبع انرژی گرمایی نیاز دارند(آب گرم، بخار، شعله مستقیم). چیلرهای جذبی نسبت به چیلرهای تراکمی از ضریب عملکرد مناسب تری برخوردارند.

محلول آبی لیتیوم بروماید الکترولیتی با قدرت یونی بالاست که در صورت عدم محافظت توسط ترکیبات پشتیبان بر روی جداره آهنی و لوله های مسی، به دستگاه تاثیر منفی جبران ناپذیری را تحمیل می کند.عواملی نظیرPH محلول، سختی آب مبرد، نفوذ هوا، یون های مهاجم، آلکالینیتی، میزان ذرات نامحلول، دما و …موجب افزایش احتمال خوردگی می گردند(انواع خوردگی شامل شیمیایی، الکتروشیمیایی، بیوشیمیایی و فرسایشی می باشند).

مهارکننده های شیمیایی(Inhibitors) ترکیباتی هستند که با واکنش با سطوح فلزی یا محیطی که این سطوح در تماس با انها قرار دارند موجب ایجاد درصدی محافظت نسبت به عوامل خورنده می گردند.

مهارکننده ها با :

  • افزایش رفتار قطبیت کاتدیک و آندیک
  • کاهش جریان یا نفوذ یون ها به سطوح فلزی
  • افزایش مقاومت الکتریکی سطوح فلزی

موجب کاهش سرعت خوردگی می شوند.

دسته‌بندی نشده

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *